Religies die het verschijnsel van de sjamaan kennen; oorspronkelijk een van de religies van de schriftloze volken.
De sjamaan is met name bij de volken uit Siberië, en in mindere mate bij de Indianen, de genezer of medicijnman. De sjamaan (zowel man als vrouw) is in staat, na een langdurige voorbereidingstijd en een ingrijpende initiatie, contact te onderhouden met de onzichtbare werelden: hij heeft een speciale methode om tot de eenheid met het goddelijke te komen. De sjamaan reist in een door drums of ratels opgewekte trance naar ‘de andere werkelijkheid’ (hemel en onderwereld), met als doel bepaalde informatie te verwerven voor deze aardse wereld. Door de verkregen informatie is het mogelijk op te treden bij ziekten, rampen en dergelijke.
In de eenentwintigste eeuw wordt in de westerse wereld een neosjamanistische vorm beleden; het aantal aanhangers is relatief gering, ook in Nederland.
Auteur
E.G. Hoekstra [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Paul Uccusic, De sjamaan in ons. Handboek (Deventer 2003)
Jos Kester, Sjamanisme (Kampen 2003)
