Van het Latijnse pagus (landstreek) of paganus (bewoner van een landstreek).
Naast oude religie, natuurreligie, wicca (waarschijnlijk: wijze), craft (van het Engelse witchcraft, de kunde) een van de benamingen voor het plaatselijk of stamgebonden voorchristelijke geloof. In zijn moderne vormen wil het paganisme de voorchristelijke religies weer doen herleven. Het verdiept zich, als een aan de aarde verbonden geloof, in de wereld van de elementen, de polariteiten en de cycli van de seizoenen, omdat zo alleen inzicht kan worden verworven in de krachten achter het menselijke bestaan. Essentieel zijn de vele rituele handelingen die de essentie van een feest (door de seizoenen van de natuur bepaald) of een hogere waarheid weergeven, waarmee de nauwe verbondenheid met de aarde wordt bevestigd. Omdat vuur, licht, water en aarde, verbonden met de geest, het leven hier op aarde mogelijk maken, spelen zij in de cultische handelingen een essentiële rol.
Auteur
E.G. Hoekstra [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Judith Schuyf, Heidens Nederland. Zichtbare overblijfselen van een niet-christelijk verleden (Utrecht 1995)
Merlin Sythove, Moderne hekserij. Wicca-portret van een natuurreligie (Kampen 2001 2de druk)
Vivianne Crowley, Paganisme (Vianen 2002)
