Oefening, zowel lichamelijk (atletiek, krijgsmacht) als geestelijk (wijsheid, deugden).
Christelijke schrijvers gebruikten het begrip sinds de tweede eeuw voor de persoonlijke strijd tegen bekoringen die afleiden van God. Vooral kloosterlingen werden tot ascese aangespoord. Dat in de late Middeleeuwen het vrijwillige karakter ervan naar de achtergrond verschoof en afkeer van de overige samenleving impliceerde, riep onder meer protest op van Luther. Onder katholieken is het begrip sindsdien vaak vernauwd tot het leven in onthouding van (seksuele) genietingen. De psychoanalyse, die in christelijke milieus vertraagd ingang vond, heeft geattendeerd op de gevaren van de verdringing van affectieve behoeften. Daardoor kreeg het begrip een ongunstige klank. Ook als gevolg van een opkomende kritische houding ten opzichte van dualistische elementen in de toenmalige kloosterlijke levenswijze raakte het begrip in de jaren 1960 in onbruik.
Auteur
Gian Ackermans [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
J. Leclercq, ‘(Christliche) Askese’, in: Lexikon des Mittelalters I, (München/Zürich), 1111-1115
