Gebed in de christelijke eredienst.
De voorbeden sluiten aan bij de oproep ‘smekingen, gebeden, voorbeden en dankzeggingen [te doen] voor alle
mensen, voor koningen en alle hooggeplaatsten’ (1 Tim. 2:1-4). Vanouds kennen de voorbeden verschillende
aandachtsvelden: de wereldwijde kerk, de overheden en mensen of groepen die in nood verkeren. Het kan gaan om directe, door de voorganger verwoorde voorbeden, maar ook om indirecte gebedsoproepen (‘laat ons bidden voor…’) in de vorm van een litanie waarin na het noemen van de intentie de gemeente een kyrie zegt of zingt.
Soms worden de voorbeden uitgesproken door een diaken of een gemeentelid. Veel gemeenten kennen een voorbedenboek, waarin kerkgangers gebedsintenties kunnen schrijven.
Auteur
Gerben Heitink [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
P. Oskamp, ‘Gebeden en gaven’, in: P. Oskamp en N. Schuman, De weg van de liturgie (Zoetermeer 1998)
