Van het Latijnse reliquia: overblijfsel.
Een reliek of relikwie is in de roomskatholieke traditie een (deel van het) lichaam van een heilige of een (deel van een) voorwerp dat daarmee in aanraking is geweest, die door gelovigen worden vereerd. Het relikwie wordt soms gevat of geborgen in een kostbare reliekhouder, die ter verering kan worden uitgestald of ter aanraking met hand of mond worden aangeboden. De eerste christenen vereerden al de relikwieën van hun martelaren, en vanaf de vierde eeuw werden er ook kerken boven de graven van martelaren gebouwd, waarbij de resten van hun gebeente onder het altaar werden bijgezet.
Een uitgebreide handel in al dan niet echte relikwieën was aanleiding voor de kerk om de relikwieverering strikt te reglementeren en bij elke relikwie een door een bisschop opgestelde verklaring van echtheid te eisen.
Auteur
Katholiek Documentatiecentrum [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
