Aan het eind van de twintigste eeuw geïntroduceerde aanduiding van christenen binnen zowel evangelische groepen als gevestigde kerken.
Evangelikalen leggen in hun christen-zijn meer de nadruk op persoonlijke geloofsbeleving en geestelijke groei dan op kerklidmaatschap, dogma’s en klassieke belijdenisgeschriften. De liedcultuur wijkt sterk af van zanggewoonten in de traditionele kerken. Zie ook: evangelische beweging; evangelische groeperingen.
Auteur
A.R.T. de Vos[uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
