‘Natuurlijke’ methode ter voorkoming van zwangerschap: door onthouding van geslachtsverkeer in de vruchtbare periodes van de vrouw.
De methode werd in 1930 geïntroduceerd en daana ontwikkeld door de katholieke Nederlandse arts J.N.J. Smulders. Door de menstruatiedata nauwkeurig bij te houden kon de ‘conceptietermijn’ worden berekend waarin geslachtsverkeer dus vermeden moest worden. Met zijn ‘kalendermethode’ meende Smulders een oplossing te bieden voor de ‘huwelijksnood’ van veel echtparen. Niet alleen in katholieke kring, maar ook voor protestanten was anticonceptie of ‘kinderbeperking’ volstrekt verboden, omdat de tot dan bekende methoden of voorbehoedmiddelen ‘onnatuurlijk’ waren, in strijd met de ‘natuurwet’ of de goddelijke wet. Ook in medische kring was anticonceptie taboe. De invoering van deze natuurlijke methode betekende niet alleen dat katholieken en protestanten op geoorloofde wijze aan geboorteregeling konden doen, maar zorgde ook voor een kentering in de afwijzende houding van de artsen. In de jaren vijftig werd deze ‘kalendermethode’ – om zijn ongelukjes ook wel ‘Vaticaanse roulette’ genoemd – verfijnd tot de ‘temperatuurmethode’; daarbij kon met behulp van een kleine stijging in de basale lichaamstemperatuur het ovulatietijdstip worden vastgesteld. In de jaren zeventig werd de methode-Billings ontwikkeld, waarbij het ovulatietijdstip werd vastgesteld aan de hand van de typische slijmafscheiding rond de eisprong.
Auteur
Hanneke Westhoff[uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
H. Westhoff, Natuurlijk geboortenregelen in de twintigste eeuw (Baarn 1986)
