Van het Griekse tupos: afdruk, mal, beeld.
In verband met de bijbel duidt typologie veelal op de methode om personen, gebeurtenissen, gebruiken en voorwerpen die voorkomen in het Oude Testament, te interpreteren als beelden of ‘typen’ van Christus en van de verlossing die hij heeft bewerkstelligd. Deze methode van uitleg komt al voor in het Nieuwe Testament (bijvoorbeeld 1 Kor. 5:6-8; 10:1-4; Gal. 4:21-31) en heeft joodse wortels. Nauw hiermee verwant is de allegorese (allegorie). Volgens de typologische bijbeluitleg zijn figuren als Jozef, Simson, David en Jona typen van Christus, is de zondvloed een beeld van de doop en is het Israëlitische paasfeest (Pesach) een type van Christus’ dood en opstanding. De typologische uitleg van het Oude Testament is zowel in de prediking als in de kunst veelvuldig toegepast.
Auteur
Riemer Roukema [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
J. Daniélou, Sacramentum Futuri. Studie over de wortels van de bijbelse typologie (Baarn 1993)
