Religie die, wat betreft inhoud en ontstaan, is bepaald door profetische openbaring.
Voorbeelden zijn jodendom, christendom en islam. Er is sprake van een zender, een boodschap, een geadresseerde en profeten, die in de geschiedenis als intermediair optreden. Kenmerkend voor een openbaringsreligie is dat de openbaringen of bekendmakingen historisch bepaald zijn en daarom het karakter hebben van eenmaligheid en onherhaalbaarheid. Dit in onderscheid tot religies waarbij openbaring het karakter heeft van verlichting. De relatie met de geschiedenis is dan een louter toevallige: wat in de verlichting geschouwd wordt, kan evengoed op een ander moment doorbreken. Het christendom neemt in de openbaringsreligies een bijzondere plaats in doordat de openbaring hier zijn hoogtepunt vindt in de persoon Jezus Christus, die niet alleen geldt als degene die het woord van God doorgeeft, maar als openbaring van Gods woord in persoon. Jezus Christus brengt niet alleen het woord van God, Hij is het woord van God (Joh. 1:14).
Auteur
C. van der Kooi [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
