Afscheidsmaaltijd van Jezus met zijn leerlingen aan de vooravond van zijn sterven, toen zij Pesach vierden, het feest van de uittocht.
Die laatste pesachmaaltijd werd achteraf door de christelijke kerk beschouwd als het eerste avondmaal, omdat Jezus tegen zijn tafelgenoten had gezegd: ‘Doe dit tot mijn gedachtenis’. Hij doelde op zijn kruisdood en de nieuwe verbondsrelatie die door vergeving van zonden tot stand werd gebracht. De overlevering over deze verzoeningsmaaltijd kent vier vergelijkbare versies (Mat. 26:20-30; Mar. 14;17-26; Luc. 22:14-23; 1 Kor. 11:23-25), plus het verhaal van de voetwassing (Joh. 13:1-30). Bij het doorgeven van brood en beker wees Jezus Christus op de betekenis van zijn lijden en sterven. Tijdens de kerkelijke viering van het avondmaal of de eucharistie worden deze zogeheten instellingswoorden plechtig herhaald. Zo’n viering kenmerkt zich door het gedenken, verkondigen en verwachten van de Heer.
Leonardo da Vinci schilderde een wereldberoemd geworden fresco van het ‘laatste avondmaal’ in het refter naast de Santa Maria della Grazie te Milaan.
Auteur
P.H.R. van Houwelingen [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder Lezen
J.P. Versteeg, ‘Het avondmaal volgens het Nieuwe Testament’, in: W. van ’t Spijker (red.), Bij brood en beker (Goudriaan 1980), 9-64
