Begrip uit het gereformeerd protestantisme; afgeleid van infra lapsus, ‘onder de val’. Onder belijders van de leer van de uitverkiezing bestaat verschil van mening over de orde van Gods besluiten.
Het infralapsarisme leert dat God eerst besloot mensen te scheppen en hun val toe te laten, en pas daarna te verkiezen; dit in tegenstelling tot het supralapsarisme. Rond de synode van Dordrecht maakten de aanhangers van het remonstrantisme vooral bezwaar tegen het supralapsarisme, omdat deze leer deterministisch zou zijn. De Dordtse Leerregels zijn in infralapsarische geest opgesteld. Het verschil is gering en werd kerkelijk nimmer op de spits gedreven. Een gevolg van het verschil is dat infralapsariërs de verkiezing doorgaans zien als een daad van genade en de verwerping als een daad van recht, terwijl supralapsariërs beide zien als een daad van Gods soevereiniteit.
Auteur
P.L. Rouwendal [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
K. Dijk, De strijd over Infra- en Supralapsarisme in de Gereformeerde Kerken van Nederland (Kampen 1912)
C. Graafland, Van Calvijn tot Barth. Oorsprong en ontwikkeling van de leer der verkiezing in het Gereformeerd protestantisme (Den Haag 1987)
