Het ten hemel stijgen, met name van Jezus; ook wel het ter herdenking daarvan gevierde feest (hemelvaartsdag).
In het Nieuwe Testament bericht de evangelist Lucas als enige over de hemelvaart van Jezus (Luc. 24:50-53). Deze geschiedenis staat bij Lucas in verband met de verwachting van de nog uitstaande openbaring van Gods koningschap over wereld en geschiedenis. In het motief van de zegen (Luc. 24:50-51) en de expliciete belofte van een lichamelijke wederkomst (Hand. 1:11) wordt de boog gespannen van een tussentijd, waarin de begiftiging met de Heilige Geest het doen en laten van de leerlingen zal bepalen.
In de theologie van het Oosten is de hemelvaart een hoogtepunt. Het markeert de vergoddelijking die de mens in de gemeenschap met Christus ten deel valt. In het Westen is de thematiek van de hemelvaart veel minder ontwikkeld.
Auteur
C. van der Kooi [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
A.W. Zwiep, The Ascension of the Messiah in Lukan Christology (Leiden 1997)
