Theologisch begrip, in drie verschillende contexten gebruikt.
In de leer van de kerk, met name in de doorwerking van het Tweede Vaticaans Concilie, verwijst communio naar de gemeenschap met God en naar de onderlinge verbondenheid op lokaal en bovenlokaal niveau. Hierbij wordt teruggegrepen op het denken van de kerkvaders. In de opleving van de leer van de drie-eenheid die sinds 1975 plaatsvindt, wordt communio gebruikt om de onderlinge liefdesband tussen de drie personen en hun onlosmakelijke eenheid te articuleren. Dit relationeel verstaan van ‘persoon’ wordt ook in de theologische antropologie gebruikt.
Auteur
H.W.M. Rikhof [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
C. Lacugna, God for us. The Trinity and the Christian life (New York 1992)
T. van Eijk, Teken van aanwezigheid. Een katholieke ecclesiologie in oecumenisch perspectief (Zoetermeer 2000)
