Bepaalde omgang met de bijbel, waarbij de bijbel zeer direct toepasbaar is in de huidige situatie.
Het gebruik van bijbelverzen zou de functie van verdere reflectie of de geloofsleer (dogmatiek) volledig kunnen of zelfs moeten vervangen en een directe afleiding van bijbelse normen mogelijk maken. De aanduiding ‘biblicisme’ wordt meestal in ongunstige zin gebruikt maar blijft als begrip onscherp. Ze wordt ook gebruikt ter karakterisering van denkers die wel degelijk de functie van leer en dogma erkennen, maar tegelijkertijd een zeer directe omgang met de Schrift kennen, zoals de reformatoren. Biblicisme moet niet verward worden met fundamentalisme, dat als historisch verschijnsel hoogstens enkele kenmerken van biblicisme in zich draagt.
Auteur
C. van der Kooi [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
