zonde

Begrip met twee betekenissen. Kerkordelijk begrip: een officieel verzoek van een kerkelijke gemeente aan een predikant om daar als ambtsdrager aan verbonden te worden (zie beroeping).

Ervaring die christenen opdoen in hun relatie met God.

Uiterlijke daad, beantwoordend aan een innerlijke houding van berouw, tot voldoening voor een begane zonde.

Zonde waarbij een rooms-katholiek door een handeling de gemeenschap met God en met de kerk verbreekt, als gevolg waarvan de zondaar de genade van de doop verliest.

Toestand van godsvervreemding die de mens door zijn geboorte eigen is, als gevolg van de zondeval.

Vergeving, vergiffenis.

Frans schrijver, geldt als een van de invloedrijkste auteurs van het interbellum (Parijs 22.11.1869 - Parijs 19.2.1951)

Ornament en symbool. Binnen het christendom is het het centrale symbool dat verwijst naar de heilsbetekenis van Jezus Christus. De geschiedenis van Jezus kan door Paulus zelfs samengevat worden als ‘het woord van het kruis’ (1 Kor. 1:18).

Omschrijving van Jezus Christus als openbaring van God. Ook wel: incarnatie, letterlijk: vleeswording.

Methode van interpretatie van de bijbel.