wijding

Overste (m/v) van een abdij.

Opvatting die stelt dat een christelijke kerk haar leergezag ontleent aan een ononderbroken lijn die loopt van Christus, over de apostelen tot de tegenwoordige bekleders van het ambt.

In de Rooms-Katholieke Kerk: taak waarin de uitvoerder als persoon deel heeft aan het dienstwerk van Christus en aan het pastorale dienstwerk van de kerk.

Olie die op Witte Donderdag door een bisschop wordt gewijd voor de zalving bij doop en vormsel, ook gebruikt bij de wijding van een kerkgebouw, kerkklok, altaar, miskelk en dergelijke.

Synoniem van ‘geestelijkheid’.

Verzamelnaam voor alle personen (clerici) die een kerkelijke wijding hebben ontvangen en bij een bisdom of een kloostergemeenschap horen. De wijding onderscheidt de clericus of geestelijke van een leek.

Auteur

Olijfolie of olie van andere plantaardige oorsprong, die normaler wijze op Witte Donderdag door de bisschop wordt gezegend voor liturgisch gebruik.

Sacrilegium, beschadiging of onwaardige behandeling van iets dat aan de dienst van God is gewijd.

Grote, versierde kaars die wordt gewijd bij het begin van de paasnachtviering (Pasen), als symbool van de verrijzenis van Christus.

Van het Griekse presbyter: drager van een kerkelijk ambt.

Heiligmaking (conosecrati) als zegening (benedictio) en toewijding (dedicatio) van personen en zaken, die daardoor op bijzondere wijze in dienst van God komen te staan.