verkondiging

In het Latijn: Verbi Divini Minister (VDM), een wat plechtiger benaming voor predikant, die de nadruk legt op de kerntaak die de reformatie aan het ambt toekende, de verkondiging van het woord van God.

Broer van Jezus.

Wijze waarop de kerk geleid wordt. De grondlijnen voor het bestuur van de Rooms-Katholieke Kerk zijn te vinden in het kerkelijk wetboek, de Codex Iuris Canonici van 1983.

Verzameling bijbelboeken die behoren bij het nieuwe verbond (testamentum in de Latijnse vertaling) dat God beloofde met zijn volk te sluiten (Jer. 31:31).

Een vorm van communicatie, waarbij door het uitleggen en toepassen van een bijbelgedeelte, een brug wordt geslagen tussen de woorden van de Schrift en de ervaringswereld van de hoorders.

Congregatie, in 1732 in Scala (Italië) gesticht door Alfonsus de Liguori onder de naam: Congregatie van de Allerheiligste Verlosser (Congregatio Sanctissimi Redemptoris, CSR of vaker: CSSR).

In Nederland is de congregatie gevestigd sinds 1836, toen de redemptoristen een klooster in het Limburgse Wittem betrokken, en daar door de Nederlandse regering getolereerd werden.

Synoniem voor prediking.