schepping

Visionair auteur uit de Reformatie (Alt-Seidenberg 24.4.1575 - Görlitz 17.11.1624)

Vont (Latijn voor bron) dat water bevat voor de doop.

Opvatting binnen de theologie, waarbij God een functie heeft in de wisselwerking tussen organismen en hun omgeving: als schepper is hij overal present en daagt hij uit tot steeds hogere vormen van leven en samenleven.  

Term die eind jaren zeventig van de twintigste eeuw werd geïntroduceerd in de kringen rond de Raad van Kerken. In Nederland werd ze uitgedragen door de econoom Bob Goudzwaard en de Evangelische Volkspartij.

Van het Latijnse emanare: uitvloeien of uitstromen.

Emanatie is de leer die inhoudt dat al het bestaande voortvloeit uit een oorspronkelijke Eenheid. In tegenstelling tot de leer van de schepping gebeurt dit niet door een wilsbesluit van God maar als het ware spontaan, als een natuurlijk proces dat inherent is aan de aard van het Zijn.

Schijnbaar gewelf rond de aarde. Overdrachtelijk: de sfeer die voor de mens ontoegankelijk en onmetelijk is, en die het leven op aarde bepaalt.

Religieus-filosofische stroming die bloeide in de hellenistische cultuur van Egypte in de tweede en derde eeuw.

Openbaringsreligie die met jodendom en christendom gerekend wordt tot de monotheïstische wereldgodsdiensten.

Aanduiding voor de joodse mystieke traditie (letterlijk: ontvangst, overlevering).

Omstreden begrip in theologie en filosofie. We kunnen onderscheid maken tussen moreel kwaad (das Böse) en natuurlijk kwaad (Übel), maar daarmee is het probleem waar het kwaad vandaan komt (unde malum?) nog niet opgelost.