Rome

Door de kerk verleende kwijtschelding van tijdelijke straffen voor zonden die in de biecht beleden en vergeven zijn.

Benaming voor een afwijzende houding tegenover de Rooms-Katholieke Kerk en haar leden, die het duidelijkst zichtbaar wordt in perioden van maatschappelijke spanningen.

Vertegenwoordiger of legaat van de paus.

Benaming voor ‘de twaalf artikelen van het onbetwijfeld christelijk geloof ’.

Plaats, ongeveer twintig kilometer ten zuidoosten van Rome, waar de pausen sinds de eerste helft van de zeventiende eeuw regelmatig de zomer doorbrengen.

Onderaardse begraafplaatsen van christenen in Rome in de eerste vier eeuwen van de kerk.

Bestuurlijke instelling. In het antieke Rome verstond men onder het woord curia de vergaderruimte van de Senaat of in overdrachtelijke zin de Senaat zelf.

Kerk uit de twaalfde eeuw, vlakbij de St. Pieter in Rome, gewijd aan de aartsengel Michaël en de martelaarbisschop Magnus.

Aanduiding voor (1) gesprekken die met name in de zestiende eeuw tussen katholieken en protestanten, en tussen protestanten onderling gevoerd werden, en (2) gesprekken tussen verschillende religies.

(Greenwich 28.6.1491 - Londen 28.1.1547)
Koning van Engeland tijdens het begin van de Engelse Renaissance en Reformatie (1509-47).