Plato

Filosofie van Grieken en Romeinen uit de klassieke oudheid vanaf het optreden van Thales van Milete, begin zesde eeuw voor Christus, tot aan de sluiting van de Academie van Athene door keizer Justinianus in 529.

Grieks wijsgeer (Stagira 384 v Chr. - Chalkis 322 v. Chr.)

De vroege kerkvaders, onder wie Augustinus, onderkenden net als Plato de mogelijkheden én de gevaren van muziek (zowel stichtend als zinnenprikkelend) en reageerden hierop met rigide richtlijnen. Zodra het geloof de dominante factor in de westerse samenleving werd (de vroege Middeleeuwen), bracht de kerk haar opvattingen in praktijk.

De invloed van de filosofie op het christendom is groot, in het bijzonder op de geloofsleer en de theologie, die de denkende verwerking van de christelijke geloofsvoorstellingen bieden. Dat heeft niet zelden tot spanningen geleid, zoals toen het vroeg-christelijk dogma (inzake de triniteit, de twee naturen van Christus enzovoorts) in hoge mate gebruik maakte van het gedachtegoed van de Griekse filosofie.

Ouders en kinderen die tot hetzelfde huishouden behoren.

Hoogleraar in de geschiedenis, de oudheden, de welsprekendheid en de Griekse taal, van 1804 tot 1839 verbonden aan de universiteit van Utrecht (Rotterdam 17.6.1778 - Genève 28.7.1839)

Van Heusde heeft een grote invloed uitgeoefend op vele theologen. Met name de latere Groninger hoogleraren P. Hofstede de Groot en L.G. Pareau heeft hij zozeer beïnvloed, dat de zogenaamde Groninger theologie in belangrijke mate zijn stempel heeft gedragen.

Leer die stelt dat de materie de enige ware werkelijkheid is; bewustzijn en geest, godsdienst en ethiek zijn slechts hogere vormen die uit het lagere zijn gegroeid. Alle denken en theorie, elke religie en moraal, zijn resultaat van materiële processen.

Filosofische houding in de kennisleer tijdens de Middeleeuwen.

Niet-sterfelijk zijn; algemeen religieus gegeven dat al in de oudste, schriftloze godsdiensten valt op te merken.

Grieks filosoof (427-347 v. Chr.), leerling van Socrates, leermeester van Aristoteles.