Patriarch

Oosters-katholieke kerken, oftewel oosterse kerken die het gezag erkennen van de paus en de dogma’s van de Rooms-Katholieke Kerk.

Aanduiding voor de orthodoxe kerk in Griekenland. Deze kerkgemeenschap riep haar zelfstandigheid uit in 1833, korte tijd na de Griekse revolutie (1821) toen Hellas zich losmaakte van het Osmaanse Rijk.

Christelijke kerk van Egypte.

Kerk onder leiding van Rome.

Binnen de antieke kerk bekleedden vijf bisschoppen een prominente positie: de patriarchen van Alexandrië, Antiochië, Constantinopel, Jeruzalem en Rome. Tussen de patriarchaten verschillen de rites, maar binnen de patriarchaten werd de grootst mogelijke liturgische eenvormigheid nagestreefd.

Hoofd van een oosterse kerkgemeenschap,orthodox of geünieerd, gekozen door vertegenwoordigers van de eigen lokale kerkgemeenschap en daarna erkend door de bredere kerkgemeenschap waartoe men behoort (zie oosterse kerken).

Kerk van Rusland. Het christendom in Rusland begint met de doop van vorst Vladimir van Kiëv en de kerstening van het Kiëvse Rusland (nu Oekraïne) op het eind van de tiende eeuw.

Deze kerstening geschiedde na contacten met Constantinopel, waardoor Rusland binnen de invloedsfeer kwam van het Byzantijns-orthodoxe christendom. Na de verwoesting van Kiëv door mongoolse invallen verplaatste het centrum van het Russische christendom zich naar de streek van Moskou.

Oriëntaalse kerkgemeenschap die zich heeft ontwikkeld vanuit het christendom in Edessa (nu Urfa, Oost-Turkije).