kerkelijk jaar

Afgeleid van het Latijnse woord adventus (komst).

Gedachtenis(viering) in de katholieke kerk van alle heiligen, op 1 november, aan het eind van het kerkelijk jaar.

Het feest is voortgekomen uit een feestdag voor alle martelaren, en door paus Gregorius III tot feest voor alle heiligen omgevormd. In de negende eeuw verspreidde het feest zich over het Frankische rijk.

Auteur

Gedachtenis(viering) in de katholieke kerk van alle overledenen, op 2 november, aan het eind van het kerkelijk jaar.

Het gebruik dateert uit de tiende eeuw, maar werd pas in de veertiende eeuw algemeen. Op veel plaatsen is het gebruikelijk op deze dag het kerkhof te bezoeken.

Auteur

Liturgie die gevierd wordt volgens de traditie van het aartsbisdom Milaan.

Tijdrekening, in 46 v. Chr. ingevoerd door Julius Caesar omdat de bestaande Romeinse tijdrekening tachtig dagen op de seizoenen vooruitliep.

Ordening van tijd in de christelijke en joodse traditie: naast het dag- en weekritme het jaarritme van feestdagen.

Zich op een knie neerlaten, zich onderwerpen.

Liturgisch boek waarin de perikopen (gedeelten) uit de Schrift zijn opgenomen die op de verschillende zon- en feestdagen gedurende het jaar worden gelezen, met name in de eucharistieviering.

Naviering van een groot kerkelijk feest tot op de achtste dag erna.

Het gebruik is overgenomen uit de joodse traditie. Bij de nieuwe indeling van het kerkelijk jaar na het Tweede Vaticaans Concilie zijn alleen het octaaf van Kerstmis en dat van Pasen in de liturgische kalender gehandhaafd.

Auteur

Tweede periode van het kerkelijk jaar die loopt van Septuagesima, drie-eneen-halve week vóór Aswoensdag, via Pasen, Pinksteren en alle zondagen na Pinksteren tot aan de eerste zondag van de advent.

Auteur