Israël

Patriarch, in de bijbel de benaming van de stamvaders van het volk Israël: Abraham, Isaäk en Jakob, en van de twaalf zonen van Jakob. In het Nieuwe Testament wordt ook koning David aartsvader genoemd. Het tijdperk van de eerstgenoemde aartsvader ligt tussen 2200 en 1800 v. Chr.

Auteur

Verering van een afgod of afgoden, goden van andere volken, in tegenstelling tot het dienen van de ware God van Israël.

Religieuze stroming die zichzelf beschouwt als een nieuwe wereldreligie.

Stichting Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI) werd in 1974 opgericht om op te komen voor het recht van Israël en het joodse volk in vrede en veiligheid te leven.

Van het Griekse chilioi, duizend: leer van een toekomstig duizendjarig rijk. Ook millennialisme genoemd, primair gebaseerd op Openbaring 20:1-10.

Voorschrift van een hoge autoriteit.

Vergeving, vergiffenis.

Hervormd predikant (Amsterdam 22.7.1899 - Groningen 26.2.1972)

Vorm van religieus collectief geweld.

De term zelf wordt meestal gebruikt door buitenstaanders en is slechts in enkele gevallen van de gelovigen zelf. Zo zag de oudtestamenticus Gerhard von Rad de ‘heilige oorlog’ ooit als één van de belangrijkste instellingen van het oude Israël. Het jongere onderzoek heeft deze stelling weerlegd, ook al werd de oorlog en het uitroeien van tegenstanders in Israël vaak religieus gelegitimeerd.

Hebreeuws: God strijdt. Naam door God gegeven aan Jakob (Gen. 32:28). Van clannaam groeit het vervolgens uit tot de benaming voor een volk (am Jisra’eel), een land (Eretz Jisra’eel) en een staat (medienat Jisra’eel). Deze drie categorieën overlappen elkaar wel, maar gaan niet in elkaar op. Zo heeft het joodse volk lange tijd en grotendeels buiten het land Israël geleefd.