Kritische beweging in de geestelijke gezondheidszorg tijdens de jaren zestig en zeventig van de twintigste eeuw.
Volgens de antipsychiatrie waren bepaalde structuren in de inrichtingspsychiatrie achterhaald en soms zelfs inhumaan, zoals behandeling met elektroshock en psychofarmaca. Meer dan organische (hersen)ziekte zou de sociale omgeving de oorzaak zijn van de ‘stoornissen’ van de patiënt. Vragen werden gesteld bij de bepaling door de medisch opgeleide psychiater wie ‘normaal’ zou zijn.
Lees meer
