humanisme

Nederlands filosoof (Gorinchem 7.4.1905 - Leiden 29.11.1979)

Duits theoloog (Schlettstadt [Elzas] 11.11.1491 - Cambridge 28.2.1551)

Frans schrijver en filosoof (Mondovi [Algerije] 7.11.1913 - La Chapelle-Champigny 4.1.1960)

Dichter, prozaschrijver en moraalfilosoof (Amsterdam 1522 - Gouda 29.10.1590)

Wereldbeschouwing die de menselijke waardigheid centraal stelt en de wereld uitsluitend met menselijke vermogens probeert te begrijpen. Het woord ‘humanisme’ is afgeleid van het Latijnse humanus (menselijk), dat weer teruggaat op homo (mens). Reflectie op het typisch menselijke is dan ook een voortdurend terugkerend onderwerp in de geschiedenis van het humanisme.

Vereniging van humanisten.

Het georganiseerd humanisme heeft in Nederland gestalte gekregen in een drietal verenigingen: De Vrije Gedachte (1856), Humanitas (1945) en het Humanistisch Verbond (1946). Het uitgangspunt van het Humanistisch Verbond: ‘Het humanisme is de levensovertuiging die probeert leven en wereld te begrijpen uitsluitend met menselijke vermogens. Het acht wezenlijk voor de mens zijn vermogen tot onderscheidend oordelen, waarvoor niets of niemand buiten hem verantwoordelijk kan worden gesteld.’

Christianisering, het doen overgaan (bekeren) tot het christelijk geloof; opname in de christelijke kerk, waarbij de doop het beginmoment markeert.

Stichting die tot doel heeft een fundamentele bijdrage te leveren aan de relatie tussen ‘kerk’ en ‘kunst’.

Overkoepelende benaming voor veelzijdige pogingen om in de twintigste eeuw het marxisme nieuw leven in te blazen.

Italiaans schilder, eigenlijke naam: Raffaello Sanzio (Urbino 6.4.1483 - Rome 6.4.1520)

In zijn tijd al een veel geroemd schilder, werkte onder andere voor paus Julius II (1503-13). Rafaël schiep een liefelijk madonnatype dat eeuwenlang maatgevend was voor kerkelijke kunst. Hij werkte met assistenten en vermeed artistiek en spiritueel de uitersten van Leonardo en Michelangelo.