hemel

Van het Griekse chilioi, duizend: leer van een toekomstig duizendjarig rijk. Ook millennialisme genoemd, primair gebaseerd op Openbaring 20:1-10.

Tegenstander van God, in de bijbel ook wel aangeduid als ‘satan’, ‘boze’, ‘slang’, ‘draak’.

Religieus gegeven, dat vele vormen kan aannemen (onsterfelijkheid). Het Oude Testament legt grote nadruk op het leven op deze aarde en bezit een zeer magere opvatting over het leven na de dood (‘stof tot  stof’).

Dodenrijk, doorgaans gesitueerd in de onderwereld. Het woord hel is ontleend aan de Germaanse mythologie.

Schijnbaar gewelf rond de aarde. Overdrachtelijk: de sfeer die voor de mens ontoegankelijk en onmetelijk is, en die het leven op aarde bepaalt.

Land of plaats van rust en vrede, waar de goden en de zaligen wonen.

Christelijke beweging die de nadruk legde op de passieve, zelfverloochenende overgave aan God. Het begrip quiëtisme is afgeleid van de Latijnse term quies (rust).

Religies die het verschijnsel van de sjamaan kennen; oorspronkelijk een van de religies van de schriftloze volken.

Ruimte en proces, waarin de ziel gereinigd wordt (purgatorium).