geloofsbelijdenis

Uitdrukking waarin twee aspecten onderscheiden kunnen worden. Het eerste raakt het belijden van de kerk, het tweede de persoonlijke geloofsbelijdenis van de gelovigen.

Duits theoloog (Bremgarten 18.7.1504 - Zürich 17.9.1575)

Geloofsbelijdenis.

Geloofsbelijdenis.

- CONSTANTIJN DE GROTE (versie 2009)

Eerste christelijke Romeinse keizer (Naïssus ca. 284 - Nicomedia 337)

Als imperator, Romeins keizer, was hij in het jaar 325 de inspirator van de christelijke geloofsbelijdenis die tot op de dag van vandaag wordt gereciteerd en gezongen. De belijdenis werd vastgesteld op een concilie in Nicea, in het huidige Turkije, waar ook de datum van het paasfeest werd vastgelegd. Maar voor de rest was Constantijn de Grote, de eerste Romeinse christenkeizer, net zo machtsbelust en wreed als zijn voorgangers.

zie: Apostolische belijdenis; Belijdenis van Belhar; Geloofsbelijdenis van Athanasius; Geloofsbelijdenis van Nicea; Nederlandse geloofsbelijdenis

Auteur

Gemeenschap van gelovigen.

Belijder van de islam, de religie waarin de volledige overgave aan God alleen centraal staat.

Oudste van de gereformeerde belijdenisgeschriften die bekend staan als de Drie formulieren van enigheid.

Bidsnoer in de Rooms-Katholieke Kerk, bestaande uit vijfmaal tien kralen, telkens onderbroken door een grote kraal en voorafgegaan door een kruisje plus één grote, drie kleine en wederom één grote kraal.