diaken

Bisschop, introduceerde het monnikwezen met zijn ascese in de Westerse kerk (Alexandrië 296 - Alexandrië 373)

Publieke aanvaarding die een ambt of roeping in de protestantse kerk tot een feit maakt.

Liturgisch opperkleed van een diaken, oorspronkelijk van Dalmatische wol.

Het model is ontleend aan de halflange middeleeuwse tunica, maar heeft zich ontwikkeld tot een kleed dat tot de voeten reikt. De dalmatiek is gewoonlijk versierd met twee verticale banden in de liturgische kleuren.

Auteur

Protestants

Een diaken is een dienaar, kerkelijke ambtsdrager die tot taak heeft de ‘dienst van de barmhartigheid’ te beoefenen.

College of vergadering van kanunniken verbonden aan een dom.

Leden van de kerk die door de leiders van de kerkelijke gemeenschap zijn aangewezen voor leidinggevende taken, in het bijzonder wat betreft de cultus.

Benaming van zowel het college als de vergadering van de raad van de plaatselijke protestantse kerk (consistorie).

Ook: ‘Roomsch-Katholieke Kerk van de Oud-Bisschoppelijke Cleresie’ of kortweg Cleresie.

Iemand die in het pastoraat werkzaam is.

Meest kenmerkende en symbolische materiële onderdeel van een processie.