Christelijk-esoterische levensbeschouwing, ontwikkeld door Rudolf Steiner vanuit de theosofie, gecombineerd met filosofische elementen uit het idealisme en de levensbeschouwing van Goethe.
Opvatting die stelt dat een christelijke kerk haar leergezag ontleent aan een ononderbroken lijn die loopt van Christus, over de apostelen tot de tegenwoordige bekleders van het ambt.
Verering van beelden bestond in de eerste eeuwen van het christendom niet: beelden waren er ter versiering of onderwijzing. Zij verduidelijkten het geloof en de verhalen uit de bijbel.