canon

Van het Griekse apokruphos: verborgen, geheim.

Bijbel. Van het Griekse kanôn, dat maatstaf, regel, richtsnoer betekent.

Gedeelte van het eucharistisch gebed waarin de Heilige Geest wordt afgeroepen over het brood en de wijn.

Het aanbieden van offergaven aan God in de vorm van brood en wijn, in de mis voorafgaand aan het tafelgebed (de canon).

Gewoonlijk samenvallend met de collecte, het verzamelen van de offergaven van de gelovigen in geld – in vroeger tijd ook in natura.

Auteur

Gebeden of gezongen gebed als inleiding op de canon.

Auteur

uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)

Aanduiding voor de liturgische tradities van de stad Rome die zich vanaf de christelijke Oudheid hebben ontwikkeld.

Latijn voor: heilig.

Het woord wordt driemaal herhaald aan het begin van een (al dan niet gezongen) gebed bij het begin van de canon. Vandaar wordt dit gebed als geheel ook ‘het sanctus’ genoemd. Het eerste deel van het gebed is afkomstig uit het Joodse morgengebed, de tekst van Jesaja 6:3.

Auteur

Latijn voor zeventig; naam van de oudste vertaling van het Oude Testament uit het Hebreeuws in het Grieks, aangeduid als LXX, vermoedelijk uit de derde eeuw v. Chr.

‘Oude kerk’, de eerste fase in de geschiedenis van de katholieke kerk en het christendom.