Augustinus

Rooms-katholieke kloosterorde: Ordo Eremitarum Sancti Augustini (OESA), vanaf de tweede helft van de twintigste eeuw Ordo Sancti Augustini (augustijnen; OSA).

Rooms-katholieke kloosterorde.

Verzamelnaam voor de orden en congregaties van vrouwelijke religieuzen van wie het leven is geënt op de regel van Augustinus.

Stroming in de middeleeuwse theologie en filosofie, die de rede en het geloof in wisselwerking wilde zien.

Bedelorde van Augustijner eremieten, die de leefregel van Augustinus volgden.

De wijze waarop Christus in het avondmaal aanwezig wordt gedacht, leidde zowel in de Middeleeuwen als de Reformatie tot controversen.

Uitdrukken van de gerichtheid op God.

Theoloog en generale minister (algemene overste) van de orde der minderbroeders (Bagnoregio 1217 - Lyon 1274)

De vroege kerkvaders, onder wie Augustinus, onderkenden net als Plato de mogelijkheden én de gevaren van muziek (zowel stichtend als zinnenprikkelend) en reageerden hierop met rigide richtlijnen. Zodra het geloof de dominante factor in de westerse samenleving werd (de vroege Middeleeuwen), bracht de kerk haar opvattingen in praktijk.

Opzettelijke en terloopse invloed op kinderen en jeugdigen, om ze te bewegen zich bij het bereiken van de volwassenheid of in de narijpingsfase (tot rond het dertigste levensjaar), toe te wijden aan de drie-enige God.