apostolisch vicaris

Functie in de Rooms-Katholieke Kerk.

Hoofd van een apostolisch vicariaat, een missiegebied waaraan nog niet de status van aartsbisdom is toegekend. De apostolisch vicaris wordt rechtstreeks benoemd door de paus en heeft binnen zijn vicariaat dezelfde bestuursbevoegdheden als een bisschop.

Missionaris (Nijmegen 25.8.1840 - Touo-tsj’eng [Mongolië] 24.7.1900)

Aanduiding van de rooms-katholieke kerkelijke situatie in de periode van circa 1581 tot het herstel van de bisschoppelijke hiërarchie in 1853 in het gebied dat globaal Noord-Nederland besloeg.

Wetenschappelijke specialisatie binnen de theologie, ook wel aangeduid als missie- of zendingswetenschap.

Ambt of rechtsgebied van een vicaris of plaatsvervanger, wiens volmachten hij tijdelijk of bestendig, geheel of gedeeltelijk uitoefent.

Algemene term voor plaatsvervanger. Over het algemeen wordt de term vooral gebruikt bij plaatsvervangers of assistenten van hogere geestelijken, met name van een bisschop.

Dat kan een hulpbisschop zijn, maar ook een niet tot bisschop gewijde priester, met de titel vicaris-generaal. Een apostolisch vicaris treedt op namens de paus.