altaar

Nisvormige aanbouw, meestal op halfcirkelvormige plattegrond, maar ook wel veelhoekig.

Een absis kan al dan niet van vensters zijn voorzien. Inwendig wordt zij meestal overdekt door een half koepelgewelf. In de vroegchristelijke kerken was zij de plaats voor de zetel van de bisschop die vandaar de liturgie leidde. Later werd dit de gebruikelijke plaats voor een altaar.

Auteur

Verhoogd object voor cultische doelen.

Verhoging(en) in sommige grote katholieke kerken (basilieken).

Deze verhoging is opzij vooraan het hoofdaltaar, voor de verkondiging en het voorlezen van het evangelie (aan de noordzijde, links vanuit de kerk bezien) en de rest van de bijbel (aan de zuidzij, rechts vanuit de kerk bezien). Zie ook altaar.

Auteur

Betreft doorgaans de artistieke verbeelding van aan de bijbel of kerkelijke tradities ontleende motieven.

Latijn voor: krachtens belofte.

Een voorwerp (prentje, sieraad, medaille, maar ook wel krukken bijvoorbeeld) dat als teken van dankbaarheid voor een verhoring van een gebed publiek ten toon wordt gesteld, meestal in de kerk, bij het altaar van de heilige van wie de voorspraak is ingeroepen.

Auteur

In de katholieke kerk: de rechtse ingangsdeur van elk der vier grote basilieken (basilicae maiores) te Rome, namelijk de Sint Pieter, Sint Paulus, Sint Jan van Lateranen en de Sint Maria Maggiore.

Begrip met verschillende betekenissen. Kapel is een synoniem voor een kleine kerk.

Het kan de aanduiding zijn van een kerk die behoort bij een religieuze of semi-religieuze instelling (klooster, school, ziekenhuis) of bij een particuliere woning (slotkapel, huiskapel).

Gebouw met als bestemming een kerk. Hierbij is onderscheid tussen kerkelijke gemeenschappen die het accent leggen op het avondmaal en zij die de verkondiging van het woord benadrukken.

Gedeelte van een kerkgebouw waar het altaar is opgesteld, officieel als priesterkoor aangeduid.

Van het Latijnse reliquia: overblijfsel.