Scheldnaam voor de aanhangers van het doperdom, ook wel: herdopers (Duits: Wiedertäufer).
Met name tijdens en na het revolutionaire, Münsterse doperdom (1534-1535) riep ‘wederdoper’ bij de buitenwacht allerlei angstaanjagende associaties op van gewelddadigheid, staatsgevaarlijk oproer, naaktloperij en polygamie. In de tientallen tegen de doopsgezinden gerichte strijdschriften uit voornamelijk gereformeerde hoek, zou tot ver in de zeventiende eeuw dit stigmatiserende begrip gehanteerd worden. (zie ook: anabaptisme, doopsgezinden, Hoffman, radicale reformatie).
Auteur
Piet Visser [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
