Nederlandse politieke partij, opgericht in 1975 uit reactie op fusiebesprekingen tussen ARP, CHU en KVP.
Het Nationaal Evangelisch Verband, tot dan toe een kring van sympathisanten van het Gereformeerd Politiek Verbond (GPV), en een aantal onafhankelijke kiesverenigingen traden toe. De Reformatorische Politieke Federatie (RPF) wilde op de grondslag van Gods woord, de bijbel, de vroegere antirevolutionaire of christelijk-historische traditie voortzetten. Inhoudelijk verschilde de RPF niet veel van het GPV. Onoverkomelijk voor de RPF was echter dat het lidmaatschap van het GPV gebonden was aan de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt).
Een sterk overheidsgezag, handhaving van zedelijkheid, een krachtige defensie en verwerping van abortus en euthanasie waren belangrijke programmapunten van de RPF. In sociaal-economisch opzicht was de partij niet behoudend. Zij vroeg aandacht voor sociaal zwakkeren en pleitte voor een rol van de overheid in het economisch leven. De partij telde in 1999 12.600 leden.
Voormannen van de RPF waren Meindert Leerling en Leen van Dijke. Bij de kamerverkiezingen van 1981 en 1982 behaalde de RPF twee zetels; in 1998 verwierf de RPF drie zetels. In de jaren negentig werd steeds verdergaande samenwerking aangegaan met het GPV, dat zijn exclusieve opstelling liet varen. Sinds 2001 opereerden de beide Kamerfracties samen onder de naam ChristenUnie en in 2003 fuseerden de partijen.
Auteur
George Harinck [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Archief
Historisch Documentatiecentrum voor het Nederlands Protestantisme, Vrije Unuversiteit
