Gereformeerd kerkelijk weekblad, opgericht in 1920 om het reformatorisch streven binnen de Gereformeerde Kerken te bevorderen.
Eindredacteur was tot 1930 V. Hepp. In 1924 trad K. Schilder tot de redactie toe. Hij bestreed in De Reformatie vooral de theologie van K. Barth. Vanaf 1935 was hij enig redacteur en werd het blad de motor van een kerkelijke vernieuwingsbeweging. In de Tweede Wereldoorlog wekte hij direct na de capitulatie op tot geestelijke weerbaarheid. Dit leidde tot verbod van het blad in augustus 1940. Na herverschijning in 1945 fungeerde het als leidend opinieblad binnen de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt).
Na Schilders dood (1952) werd De Reformatie geleid door onder anderen C. Veenhof. De uitgever verving hen in 1955 door onder anderen Kamphuis die de gezichtsbepalende figuur werd. Nadien was onder meer J. Douma redacteur.
Auteur
J.P. de Vries [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
George Harinck, De Reformatie 1920-1940 (Baarn 1993)
W. Bouwman, De Reformatie en ‘de oorlogen des Heeren’, in R. Kuiper/W. Bouwman (red.), Vuur en vlam (Amsterdam z.j.), 11-179
