Dagblad.
Dagblad De Nederlander werd in 1893 opgericht door de antirevolutionaire kiesvereniging ‘Nederland en Oranje’ in Rotterdam. Vanaf 1894 tot 1921 trad A.F. de Savornin Lohman op als hoofdredacteur. Daarmee werd De Nederlander een blad waarin de beginselen van de vrij-antirevolutionairen en, na vorming van de Christelijk-Historische Unie (CHU) in 1908, de christelijk-historische beginselen werden uitgedragen. Na de bevrijding in 1945 werd het blad, voortgezet als De Nieuwe Nederlander, spreekbuis van de nieuwe koers in de Hervormde Kerk en het streven naar partijpolitieke vernieuwing. Wegens gebrek aan financiële middelen moest de uitgave van dit blad in 1947 worden gestaakt. In 1946 was vanuit de CHU een nieuw dagblad onder de naam De Nederlander gestart. Het laatste nummer van dit, eveneens noodlijdend, blad verscheen in 1949.
Auteur
Hans van Spanning [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen:
J. Wieten, De ‘Nederlander en De Nieuwe Nederlander’, in: B. van der Ros (red.), Geschiedenis van de christelijke dagbladpers in Nederland (Kampen 1983) 121-170.
