Achttien predikanten die zich uitspraken tegen de gescheidenheid van de hervormde en gereformeerde kerken
Deze predikanten besloten op 24 april 1961 tot de publicatie van een verklaring waarin zij uitspraken ‘dat de gescheidenheid van de hervormde en gereformeerde kerken niet langer geduld kan worden’. De groep bestond uit negen hervormde en negen gereformeerde predikanten, elk actief in ‘bijzonder kerkewerk’ (evangelisatie, apostolaat). Bijeen op Kerk en Wereld en ‘bewogen door de verwachting van het Rijk Gods en de opdracht der kerk in de wereld’ stelden zij dat naar eenwording gestreefd moest worden. Op de publicatie (met Pinksteren) reageerden enkele duizenden met adhesiebetuigingen. Als groep ondernamen ‘de achttien’ diverse vervolgactiviteiten: de publicatie van drie gespreksboekjes (in 1961, 1962 en 1965), de organisatie van een landelijk congres op 26 mei 1962 te Utrecht (ruim vierduizend deelnemers) en diverse regionale bijeenkomsten in 1964. Het enthousiasme ebde daarna weg. In 1969 werd het initiatief van de achttien alsnog opgepakt en startten de hervormde en gereformeerde synoden het Samen op weg (SoW)-proces.
Auteur
Karel Blei [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Lodewijk Dros, Samen op Weg. Een lange strijd om vereniging (Amsterdam 2004)
