Bevindelijk gereformeerd kerkgenootschap uit 1858, ten dele overlappend met de Gereformeerde Gemeenten onder het Kruis.
In 1858 ontstond de Gereformeerde Kerk onder ’t Kruis onder C. van den Oever (1802-1877) door afsplitsing
van de Kruisgezinden. Het ‘pauselijk optreden’ van Van den Oever, hoofdoorzaak van het conflict, zette zich echter voort in de nieuwe gemeenschap.
Als gevolg daarvan spatte in 1864 ook het nieuwe verband uiteen. Enkele van de toetredende gemeenten weigerden in 1869 mee te gaan met de vereniging tussen de Kruisgezinden en de Afgescheidenen. In 1873 telde de groep rond Van den Oever nog elf gemeenten.
Na Van den Oevers dood viel het verband uiteen. De Gereformeerde Gemeenten onder het Kruis werden in de jaren na 1870 langzaam opgebouwd rondom E. Fransen (1827-1898).
Auteur
J.P. Zwemer [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
