Eerste koningin van Nederland Den Haag 31.8.1880 - Het Loo, Apeldoorn 28.11.1962)
Voluit: Wilhelmina Helena Pauline Maria Koningin der Nederlanden (1890-1948). Wilhelmina volgde haar vader Willem III op, onder regentschap van haar moeder Emma (1890-1898). Op 7 februari 1901 huwde zij met de Duitse hertog Hendrik van Mecklenburg-Schwerin. Uit dit huwelijk werd op 30 april 1909 prinses Juliana geboren.
Koningin Wilhelmina trok het regeringsbeleid naar zich toe, tot aan de grenzen van wat formeel mogelijk was in het constitutionele staatsbestel. Ze verbleef tijdens de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog in Londen. Werd door haar inspirerende radiotoespraken symbool van het Nederlandse verzet en droeg in belangrijke mate bij tot een opwaardering van het Huis van Oranje. De zeer godsdienstige Wilhelmina was overtuigd van haar koningschap bij de gratie Gods en vond inspiratie in de Nederlandse geschiedenis. Wilhelmina trad op 4 september 1948 af ten gunste van haar dochter Juliana. In 1959 publiceerde zij haar memoires Eenzaam maar niet alleen.
Auteur
B.H. de Boer [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Cees Fasseur, Wilhelmina. De jonge koningin (Amsterdam 1998)
Cees Fasseur, Wilhelmina. Krijgshaftig in een vormeloze jas (Amsterdam 2001)
