Natuurkundige, pedagoog en filosoof (Bonn 17.6.1875 - Ermelo 31.12.1951)
Was hoogleraar natuurkunde en pedagogiek in Amsterdam en Utrecht. Afkomstig uit een liberaal joods gezin voegde Kohnstamm zich in 1917 bij de Nederlandse Hervormde Kerk. Als fysicus, gespecialiseerd in thermodynamica, verzette Kohnstamm zich al tegen determinisme. Zijn wijsgerige idealisme maakte plaats voor een onafhankelijk ontwikkeld personalisme, dat hij uiteenzette in zijn hoofdwerk Schepper en schepping. Een stelsel van personalistische wijsbegeerte op bijbelschen grondslag. De drie delen zijn Het waarheidsprobleem (1926), Persoonlijkheid in wording (1929) en De Heilige (1931).
In Kohnstamms filosofie en pedagogiek stond de zelfstandige ontwikkeling van de menselijke persoonlijkheid centraal, in een ik-jij-relatie met de goddelijke persoon. Gewetensvorming en variatie stelde hij tegenover uniformerende dwang. Kohnstamm, een actief vrijzinnig-democraat, was een principieel verdediger van de democratie.
Auteur
Jan Dirk Snel [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Harm Hofstee Pzn. Het bijbels personalisme van prof. dr. Ph. A. Kohnstamm. Ontstaan en grondslagen (Assen 1973)
Andries Lodewijk Rende Vermeer, Philipp A. Kohnstamm over democratie (Kampen 1987)
