Kernbegrip van de intelligent design beweging die in de jaren negentig van de twintigste eeuw in de Verenigde Staten is opgekomen.
Deze beweging betoogt dat er in de wereld bepaalde biologische structuren bestaan, zoals het bacteriële flagellum, waarvan het ontstaan niet verklaard kan worden door het dubbelprincipe van het darwinisme van toevallige mutatie en natuurlijke selectie. Die structuren kunnen hun functie namelijk alleen maar vervullen wanneer een grote hoeveelheid elementen zich tegelijkertijd op de juiste plaats bevinden, en waarvoor tegelijk geldt dat wanneer één element daarvan ontbreekt, de structuur de functie niet slechts voor een geringer deel, maar helemaal niet kan uitoefenen. Dergelijke structuren kunnen niet zijn ontstaan langs de weg der evolutionaire geleidelijkheid; ze zijn ‘onherleidbaar complex’ (M. Behe). Deze structuren moeten dus worden toegeschreven aan een intelligente ontwerper, maar over die ontwerper kan wetenschappelijk niets worden gezegd.
Naast Behe zijn de belangrijkste woordvoerders van deze beweging Phillip E. Johnson en William B. Dembski.
Auteur
René van Woudenberg [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Michale Behe, De zwarte doos van Darwin (Baarn 1997)
Cees Dekker, Ronald Meester & René van Woudenberg (red.), Schitterend ongeluk of sporen van ontwerp? (Baarn 2005)
