Vrijzinnig theoloog en godsdienstpsycholoog (Noordwijk [Gr.] 1907 - Maarn 16.03.2001)
In 1933 promoveerde Heye Faber op een dissertatie over het historisme. In de jaren dertig was hij politiekkerkelijk actief en volgde op kritische wijze de opkomst van het fascisme in Duitsland en de kerkelijke reactie. De belangstelling van Faber ging vooral al uit naar de pastorale psychologie, waarover hij in 1956 een tweede proefschrift schreef. Daarna volgde een benoeming in Leiden (1958) waar hij in 1964 L.J. van Holk opvolgde. In 1970 werd Faber hoogleraar godsdienstpsychologie aan het Theologische Faculteit in Tilburg. Van betekenis was zijn bijdrage, tezamen met C. Aalders, W.J. Berger en W. Zijlstra, aan de Klinisch Pastorale Vorming en daarmee ook aan het ziekenhuispastoraat.
Heye Faber schreef in 1993 zijn autobiografie, Rekenschap van een zoektocht.
Auteur
Jaap de Jong [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
J.A. Belzen, ‘The end of an Era: Farewell to Heye Faber (1907-2001), The international journal for the psychology of religion, 12 (I), 53-57
Zie ook
Heye Faber (2009)
