Roemeens godsdiensthistoricus en -fenomenoloog (Boekarest 9.3.1907 - Chicago 22.4.1986)
Eliade studeerde filosofie te Boekarest en Sanskriet en Indiase filosofie te Calcutta. Na zijn promotie in 1933 (Yoga. Essai sur les origines de la mystique indienne) doceerde hij godsdienstgeschiedenis in Boekarest en Parijs en vanaf 1956 te Chicago. Zijn onderzoeksterrein besloeg het geheel van religieuze ervaringen (vooral die in de Indiase yoga) zoals die in vele samenlevingsvormen gevonden worden, door hem hiërofanie genoemd. Daarbij trok vooral de fenomenologische kant zijn aandacht.
De mystieke ervaring nam een grote plaats in zijn onderzoek in; belangwekkend, omdat pas in het filosofisch denken van de twintigste eeuw die ervaringen serieus werden genomen. Stof daartoe deed hij op in 1933 tijdens een verblijf van zes maanden in een klooster te Rishikesh in de Himalaya. Naast een aantal belangwekkende studies over mythen en symbolen moet als zijn hoofdwerk worden genoemd History of religious ideas (1979). Van zijn hand verschenen ook enkele belletristische uitgaven en detectives.
Auteur
H.C. Endedijk [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
D. Allen, Myth and Religion in Mircea Eliade (New York 1998)
