Psychiater en cultuurfilosoof (Deventer 11.06.1914)
Studeerde geneeskunde en specialiseerde zich onder H.C. Rümke in de psychiatrie. In 1955 werd hij benoemd tot hoogleraar in de fenomenologische methode en de conflictpsychologie te Leiden, waar hij – net als in Utrecht sinds 1952 – ook colleges in de pastorale psychologie verzorgde. Hij was een Nederlandse vertegenwoordiger van de fenomenologie. In de jaren vijftig werd hij bij het grote publiek bekend door zijn metabletica. Zijn beeldende en populariserende schrijfstijl lokte kritiek uit van vakgeleerden. Niettemin behoort hij tot de meest vertaalde Nederlandse auteurs. In de jaren zeventig riep zijn conservatisme weerstand op bij de linkse intelligentsia. Na zijn emeritaat bleef hij zeer productief.
Auteur
Jaap de Jong [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Jaap de Jong en Johan Snel, ‘Met hartstocht en passie in de wetenschap staan. Een gesprek met Jan Hendrik van den Berg’, Wapenveld, nr. 2, april 2001, 19-26
Hub Zwart, Boude bewoordingen. De historische fenomenologie (‘metabletica’) van Jan Hendrik van den Berg (Kampen 2002)
