Rabbijn, hoogleraar en oprichter van de B. Folkertsma stichting voor Talmudica (1971), centrum voor joodse studies door joden en christenen (Bad Kudowa 10.10.1924 - Hilversum 07-06-2011)
Aschkenasy overleefde in de Tweede Wereldoorlog meerdere concentratiekampen en studeerde daarna pedagogiek in Israël. Hij zette een oude familietraditie voort door zijn rabbinale bevoegdheid te halen. Aschkenasy raakte in Nederland betrokken bij de leerhuisbeweging (leerhuis) rond H. van Praag.
De katholieke exegeten C. Rijk en H. Renckens vroegen hem talmudica (talmoed) te doceren aan de priesteropleiding in Warmond en van 1967 tot 1989 was hij hoogleraar aan de katholieke hogescholen te Amsterdam en Utrecht. Aschkenasy haalde de Israëlische geleerden D. Flusser en S. Safrai veelvuldig naar Nederland en behoort tot de grondleggers van de serie Compendia Rerum Judaicarum ad Novum Testamentum. Een van zijn belangrijkste werken is Geliefd is de mens (1983).
Auteur
Eric Ottenheijm [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
