Duits mystiek denker (Hochheim 1260 - Avignon 1328)
Eckhart doceerde als magister (Meister) te Parijs en Keulen, gaf leiding aan dominicaner instellingen en trad op als spiritueel leider in conventen. Eckhart overleed toen een proces dat de aartsbisschop van Keulen tegen hem voerde over zijn orthodoxie, nog liep. De curie formuleerde 28 tegen hem ingebrachte punten (In agro dominico, 1329).
De kern van zijn mystiek is de geboorte van God in de ziel (gotesgeburt). God heeft er zijn eigen wezen in geplant, een ongeschapen goddelijke vonk (vünkelin) met capaciteit om tot godskennis te komen. Door in deze zielengrond binnen zichzelf te treden, kan de mens boven de schepping uitstijgen en vrij van alle schepselmatigheid (in abgescheidenheit) weer terugkeren naar zijn eeuwige zijn. Zijn verzamelde werken verschenen als: Die deutschen und lateinischen Werke (1936).
Auteur
F. van der Pol [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
F. Tobin, Meister Eckhart. Thought and language (Philadelphia 1986)
F. Maas, Van God houden als van niemand. Preken van Meester Eckhart (Kampen 1997)
