Joodse vroomheidsbeweging, ontstaan in achttiende-eeuws Oost-Europa (Hebreeuws: chasidoet, letterlijk: vroomheid).
Als stichter geldt Israël ben Eliëzer (ca. 1700-1760), beter bekend onder de naam Ba’al sjem tov (meester van de goede naam; acroniem: Besht). Het chassidisme maakte de kabbalistische traditie (zie: kabbala) toegankelijk voor de hele joodse gemeenschap, waardoor het monopolie van de religieuze elite op mystiek werd doorbroken. De chassidische leider, rebbe, geldt als mystieke bemiddelaar tussen God en mensen.
Auteur
Bart Wallet [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Ada Rapoport-Albert ed., Hasidism Reappraised (Londen 1997)
