Visionair auteur uit de Reformatie (Alt-Seidenberg 24.4.1575 - Görlitz 17.11.1624)
Jacob Böhme was schoenlapper in Görlitz. In 1600 had hij een mystieke ervaring, waardoor hij naar eigen zeggen inzicht kreeg in de verborgen mysteriën van God, de schepping en de innerlijke mens. Zijn eerste boek, Morgenrood (1612), bracht hem in conflict met de Lutherse Kerk. Hij kreeg een schrijfverbod opgelegd, maar begon in 1618 op verzoek van vrienden opnieuw te schrijven. Al tijdens zijn leven werden de geschriften van Böhme in brede kring verspreid en bediscussieerd.
Na zijn dood werden ze tot grondslag van een invloedrijke christelijk-theosofische traditie, met vele vertegenwoordigers tot ver in de negentiende eeuw. Böhme ontwikkelde in zijn werk een dramatische visie op de geboorte van een goddelijke lichtwereld; de spanning in God zelf tussen ‘toorn’ en ‘liefde’; de val van de engel Lucifer gevolgd door de val van Adam; het ontstaan van onze wereld als gevolg van Lucifers val; en de strijd die ieder mens moet voeren om door innerlijke wedergeboorte bij te dragen aan het toekomstige herstel van de goddelijke lichtwereld.
Auteur
Wouter J. Hanegraaff [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Pierre Deghaye, ‘Jacob Boehme and his Followers’, in: Antoine Faivre en Jacob Needleman (eds.), Modern Esoteric Spirituality (New York 1992)
W.J. Hanegraaff, ‘In den beginne was de toorn: Het demonische bij Jacob Böhme’, in: Ab de Jong en Aleid de Jong (red.), Kleine Encyclopedie van de toorn, Utrechtse Theologische Reeks 21 (Utrecht 1993)
