Willem I (Dillenburg 24.4.1533 - Delft 10.7.1584)
Prins van Oranje, bijgenaamd de Zwijger, werd in 1559 door Philips II aangesteld als stadhouder van Holland, Zeeland en Utrecht. Bij de toename van geloofsvervolging nam Willem de Zwijger de leiding in de strijd tegen de tirannie. Hij gaf blijk van een groot godsvertrouwen, was een drager van beginselen en groeide uit tot de Vader des Vaderlands van de Nederlanden, een man met blijvende invloed op de geschiedenis. Zijn doel was het verenigen van katholieken, lutheranen en calvinisten onder het vaandel van de gewetensvrijheid. Hij was bereid te luisteren naar het eenvoudige volk en was in 1568 bereid alles, ook zijn eigen vermogen en zijn familieleden, in te zetten in de strijd tegen Alva. Als beloning voor de vasthoudendheid in de strijd gaf hij in 1575 Leiden een universiteit.
Willem de Zwijger werd vogelvrij verklaard en in de ban gedaan door de paus. In 1584 werd hij in Delft vermoord.
Auteur
J.W. Sap [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
A.A. van Schelven, Willem van Oranje’s geloof en godsdienstpolitiek (Haarlem 1933)
A.Th. van Deursen, Willem van Oranje. Een biografisch portret (Amsterdam 1995)
Zie ook
Willem de Zwijger (2008)
